Słownictwo Fiński

ei

éi

nie

Trzecia osoba liczby pojedynczej czasownika przeczącego; zaprzecza jakiemuś faktowi lub czynności.

on

ón

jest

Trzecia osoba liczby pojedynczej czasownika „być”; wskazuje na istnienie lub cechę czegoś.

hyvä

'hy-vä

dobry

Wyraża pozytywną cechę, jakość lub aprobatę.

ja

'ja

i

Spójnik współrzędny łączący dwa podobne zdania lub części zdania.

se

sé

to

Zaimek trzeciej osoby liczby pojedynczej, używany do wskazywania na rzecz nieożywioną lub odległą rzecz albo istotę.

en

én

nie

Pierwsza osoba liczby pojedynczej czasownika przeczącego; zaprzecza czynności lub rzecz.

hän

'hän

on/ona

Zaimek trzeciej osoby liczby pojedynczej, neutralny płciowo; odnosi się do jednej osoby.

oli

óli

był

Trzecia osoba liczby pojedynczej czasu przeszłego imperfektu czasownika „olla”; oznacza istnienie lub stan w przeszłości.

mutta

mút-ta

ale

Spójnik współrzędny wyrażający przeciwstawienie lub ograniczenie między dwoma zdaniami.

että

'et-tä

że

Spójnik podrzędny, który wprowadza zdanie podrzędne i łączy je ze zdaniem nadrzędnym.