1
czasownik[T] czasownik przechodni
uderzać, bić kogoś lub coś wielokrotnie
/batʁ/
Wymowa
Etymologia
Z starofrancuskiego batre, z późnołacińskiego battuere, oznaczającego „bić, uderzać”.
Przykłady
Il ne faut pas battre un enfant.
/il nə fo pa batʁ œ̃n‿ɑ̃fɑ̃/
Nie wolno bić dziecka.
Le musicien aime battre le tambour.
/lə myzisjɛ̃ ɛm batʁ lə tɑ̃buʁ/
Muzyk lubi bić w bęben.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI