1
rzeczownik[U; żeński]
Bolesne uczucie wstydu, upokorzenia lub zakłopotania, wywołane świadomością, że zrobiło się coś złego lub niegodnego.
/ɔ̃t/
Wymowa
Etymologia
Od starofrancuskiego honte, prawdopodobnie pochodzenia frankońskiego, spokrewnione z germańskim rdzeniem oznaczającym „wstyd” lub „hańbę”.
Przykłady
Elle a eu honte de son mensonge.
/ɛl a y ɔ̃t də sɔ̃ mɑ̃.sɔ̃ʒ/
Wstydziła się swojego kłamstwa.
Il rougit de honte.
/il ʁu.ʒi də ɔ̃t/
Zaczerwienił się ze wstydu.
Kolokacje
avoir honte
mourir de honte
rougir de honte
honte de soi
Wygenerowane przez AI