1
przymiotnikrodzaj męski liczby pojedynczej; żeńska: introvertie
Introwertyczny; skłonny do powściągliwości, skupienia na sobie lub większego komfortu w samotnych albo cichych zajęciach niż w rozległych kontaktach towarzyskich.
/ɛ̃.tʁɔ.vɛʁ.ti/
Wymowa
Etymologia
Od francuskiego introvertir lub introversion, zbudowane na intro- „do wewnątrz” i ostatecznie od łacińskiego vertere „obracać, zwracać”.
Przykłady
Paul est introverti, mais très attentif.
/pɔl ɛ ɛ̃.tʁɔ.vɛʁ.ti mɛ tʁɛ.z‿a.tɑ̃.tif/
Paul jest introwertyczny, ale bardzo uważny.
Il reste introverti en groupe.
/il ʁɛst ɛ̃.tʁɔ.vɛʁ.ti ɑ̃ ɡʁup/
W grupie pozostaje introwertyczny.
Kolokacje
être introverti
devenir introverti
un tempérament introverti
un enfant introverti
une personnalité introvertie
Wygenerowane przez AI