1
rzeczownik[C]
słynne miejsce; znane miejsce widokowe, historyczne lub turystyczne
meisho
Wymowa
Etymologia
Sino-Japanese compound from 名, “name; fame,” and 所, “place.”
Przykłady
京都には名所が多い。
Kyōto ni wa meisho ga ōi.
W Kioto jest wiele słynnych miejsc.
私たちは週末に東京の名所を巡った。
Watashitachi wa shūmatsu ni Tōkyō no meisho o megutta.
W weekend zwiedziliśmy słynne miejsca Tokio.
この寺は桜の名所として知られている。
Kono tera wa sakura no meisho to shite shirarete iru.
Ta świątynia jest znana jako słynne miejsce oglądania kwitnących wiśni.
Rozkład znaków
名
mei
name; fame; noted
所
sho
place; location
Kolokacje
名所を巡る
名所旧跡
観光名所
名所として知られる
名所案内
Wygenerowane przez AI