1
rzeczownik[C, U]
charakter lub osobowość człowieka; zespół cech emocjonalnych i behawioralnych, które składają się na to, kim ktoś jest
seikaku
Wymowa
Etymologia
A Sino-Japanese compound from 性, meaning “nature; disposition,” and 格, meaning “status; pattern; character.”
Przykłady
彼は明るい性格です。
kare wa akarui seikaku desu.
On ma pogodny charakter.
性格が合わないと感じた。
seikaku ga awanai to kanjita.
Poczułem, że nasze charaktery do siebie nie pasują.
彼女は性格がとても優しい。
kanojo wa seikaku ga totemo yasashii.
Ona ma bardzo łagodny charakter.
Rozkład znaków
性
sei
nature; disposition; sex
格
kaku
status; pattern; character; rank
Kolokacje
明るい性格
性格が悪い
性格が合う
性格診断
Wygenerowane przez AI