1
rzeczownik[C]; feminine; nominative singular
szmatka używana do wycierania, osuszania lub czyszczenia powierzchni; szmata, ścierka do naczyń lub ściereczka do czyszczenia
šlúostė
Wymowa
Etymologia
Derived from Lithuanian šluostyti, “to wipe, to dry,” with the noun-forming suffix -ė.
Przykłady
Ant stalo gulėjo šluostė.
Ánt stálo gulėjo šlúostė.
Na stole leżała szmata.
Virtuvėje reikia švarios šluostės.
Virtúvėje réikia švários šlúostės.
W kuchni potrzebna jest czysta szmata.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI