1
rzeczownik[C]
Długi przyrząd z włosiem, gałązkami lub włóknami, używany do zamiatania podłóg, podwórek i innych powierzchni.
šluo'ta
Wymowa
Etymologia
Derived from Lithuanian šluoti “to sweep,” with the noun-forming ending -a; related to Latvian slota “broom.”
Przykłady
Kampe stovi nauja šluota.
'Kampe 'stovi 'nauja šluo'ta.
W kącie stoi nowa miotła.
Po darbo padėjau šluotą prie durų.
Po 'darbo pa'dėjau šluo'tą prie 'durų.
Po pracy postawiłem miotłę przy drzwiach.
Močiutė šluota nušlavė kiemą.
Mo'čiutė šluo'ta nu'šlavė 'kiemą.
Babcia zamieciła podwórko miotłą.
Synonimy
Kolokacje
šluoti šluota
nauja šluota
kiemo šluota
šluotos kotas
paimti šluotą
Wygenerowane przez AI