1
rzeczownik[C; plural-only]
Grzebień; zębiaste narzędzie służące do układania lub rozczesywania włosów.
šúkos
Wymowa
Etymologia
An inherited Baltic word, related to Latvian suka ‘brush, comb’ and to Lithuanian šukuoti ‘to comb’.
Przykłady
Mano šukos dingo.
Máno šúkos díngo.
Mój grzebień zaginął.
Ant stalo gulėjo šukos.
Ant stálo gúlėjo šúkos.
Na stole leżał grzebień.
Šukos sulūžo, todėl nusipirkau naujas.
Šúkos sulūžo, todė́l nusipírkau náujas.
Grzebień się zepsuł, więc kupiłem nowy.
Kolokacje
plaukų šukos
tankios šukos
retos šukos
šukomis šukuoti plaukus
Wygenerowane przez AI