rzeczownik

[C]

Zapałka; mały patyczek zakończony łatwopalną substancją, używany do rozpalania ognia.

degtúkas

Wymowa

Etymologia

Pochodzi od litewskiego degti „palić się” z przyrostkiem zdrabniająco-narzędziowym tworzącym rzeczowniki.

Przykłady

Ant stalo gulėjo degtukas.

Ánt stálo gulė́jo degtúkas.

Na stole leżała zapałka.

Jis uždegė laužą vienu degtuku.

Jís uždégė láužą víenu degtúku.

Rozpalił ognisko jedną zapałką.

Nepalik degtukų vaikams pasiekiamoje vietoje.

Nepalík degtúkų vaikáms pasiekiamóje vietóje.

Nie zostawiaj zapałek w zasięgu dzieci.

Synonimy

Kolokacje

uždegti degtuką

braukti degtuką

degtukų dėžutė

dėžutė degtukų

vienas degtukas

Wygenerowane przez AI