1
rzeczownik[U]
odwaga; śmiałość; cecha pozwalająca stawiać czoła niebezpieczeństwu, strachowi, trudnościom lub niepewności.
drąsá
Wymowa
Etymologia
Derived from Lithuanian drąsus (“brave, bold”), with the abstract-noun ending -a.
Przykłady
Jos drąsa įkvėpė visą komandą.
Jós drąsá įkvėpė visą komándą.
Jej odwaga zainspirowała cały zespół.
Reikia drąsos pripažinti klaidą.
Reikiá drąsós pripažinti klaidą.
Trzeba odwagi, żeby przyznać się do błędu.
Jis sukaupė drąsą ir pasakė tiesą.
Jís sukaupė drąsą ir pasakė tiesą.
Zebrał się na odwagę i powiedział prawdę.
Kolokacje
turėti drąsos
sukaupti drąsą
moralinė drąsa
pilietinė drąsa
drąsos stoka
Wygenerowane przez AI