1
rzeczownik[U]
Cecha lub stan bycia nieśmiałym, speszonym lub powściągliwym, zwłaszcza w sytuacjach społecznych.
dro'vumas
Wymowa
Etymologia
Od litewskiego drovus („nieśmiały, speszony”) + -umas, przyrostka tworzącego rzeczowniki abstrakcyjne oznaczające cechę lub stan.
Przykłady
Jo drovumas kartais trukdo susipažinti su naujais žmonėmis.
Jo dro'vumas 'kartais 'trukdo susipa'žinti su 'naujais žmo'nėmis.
Jego nieśmiałość czasami utrudnia nawiązywanie kontaktów z nowymi ludźmi.
Vaiko drovumas pamažu mažėjo.
'Vaiko dro'vumas pa'mažu ma'žėjo.
Nieśmiałość dziecka stopniowo malała.
Ji bandė įveikti savo drovumą.
Ji 'bandė į'veikti 'savo dro'vumą.
Starała się przezwyciężyć swoją nieśmiałość.
Kolokacje
įveikti drovumą
nugalėti drovumą
vaikiškas drovumas
natūralus drovumas
Wygenerowane przez AI