1
rzeczownik[C]; rodzaj męski; dopełniacz liczby pojedynczej dubens
miska lub miednica; głębokie, zwykle okrągłe naczynie używane do przechowywania jedzenia, płynów lub innych rzeczy
du'buo
Wymowa
Etymologia
Rodzime litewskie słowo, spokrewnione z litewskim duobė „dziura, zagłębienie” oraz z wyrazami bałtyckimi oznaczającymi pustkę lub zagłębienie.
Przykłady
Ant stalo stovėjo molinis dubuo.
'Ant 'stalo sto'vėjo mo'linis du'buo.
Na stole stała gliniana misa.
Ji pripylė dubenį šviežių obuolių.
'Ji pri'pylė du'benį 'šviežių o'buolių.
Napełniła miskę świeżymi jabłkami.
Kolokacje
molinis dubuo
medinis dubuo
salotų dubuo
pilnas dubuo
Wygenerowane przez AI