1
rzeczownik[U]
Wierność lub lojalność wobec osoby, grupy, obietnicy, obowiązku lub sprawy.
ištikimýbė
Wymowa
Etymologia
Derived from Lithuanian ištikimas “faithful, loyal” with the abstract-noun suffix -ybė.
Przykłady
Jo ištikimybė draugams niekada nekėlė abejonių.
Jó ištikimýbė draugáms niekadà nekėlė abejónių.
Jego wierność wobec przyjaciół nigdy nie budziła wątpliwości.
Kareiviai prisiekė ištikimybę valstybei.
Kareíviai prisiekė ištikimýbę valstýbei.
Żołnierze przysięgli wierność państwu.
Synonimy
Antonimy
Kolokacje
ištikimybė draugams
ištikimybė valstybei
prisiekė ištikimybę
rodyti ištikimybę
Wygenerowane przez AI