1
czasownik[I], reflexive; often used with su + instrumental or apie + accusative
Rozmawiać lub prowadzić rozmowę z kimś; prowadzić konwersację.
kal'bėtis
Wymowa
Etymologia
Reflexive form of Lithuanian kalbėti “to speak, to talk,” from kalba “language, speech.”
Przykłady
Mes mėgstame kalbėtis apie keliones.
Mes 'mėgstame kal'bėtis apie ke'liones.
Lubimy rozmawiać o podróżach.
Ji gali ilgai kalbėtis telefonu.
Ji 'gali 'ilgai kal'bėtis tele'fonu.
Ona może długo rozmawiać przez telefon.
Vaikai mokosi kalbėtis mandagiai.
'Vaikai 'mokosi kal'bėtis manda'giai.
Dzieci uczą się rozmawiać grzecznie.
Antonimy
Kolokacje
kalbėtis su draugu
kalbėtis telefonu
kalbėtis apie problemas
ramiai kalbėtis
Wygenerowane przez AI