1
rzeczownik[C]; feminine noun
Babcia; matka ojca lub matki, często używane pieszczotliwie jako „babunia” lub „babcia”.
mo'čiutė
Wymowa
Etymologia
A diminutive and affectionate form related to Lithuanian močia and motina, “mother,” with the diminutive suffix -utė.
Przykłady
Mano močiutė gyvena Kaune.
Mano mo'čiutė gyvena 'Kaune.
Moja babcia mieszka w Kownie.
Močiutė kepa blynus anūkams.
Mo'čiutė kepa 'blynus a'nūkams.
Babcia robi naleśniki dla wnuków.
Per šventes aplankome močiutę.
Per 'šventes aplankome mo'čiutę.
W święta odwiedzamy naszą babcię.
Kolokacje
mano močiutė
mylima močiutė
aplankyti močiutę
močiutės namai
Wygenerowane przez AI