1
rzeczownik[C]
Widoczny obiekt lub punkt w krajobrazie, służący do określania własnego położenia lub kierunku; punkt orientacyjny.
orien'tyras
Wymowa
Etymologia
Zapożyczone do litewskiego z rosyjskiego orientir, ostatecznie spokrewnione z francuskim orienter ‘orientować, kierować’.
Przykłady
Bažnyčios bokštas buvo geras orientyras keliautojams.
Baž'nyčios 'bokštas buvo 'geras orien'tyras keliau'tojams.
Wieża kościoła była dla podróżnych dobrym punktem orientacyjnym.
Žemėlapyje pažymėjome kelis orientyrus.
Žemė'lapyje pažymė'jome 'kelis orien'tyrus.
Na mapie zaznaczyliśmy kilka punktów orientacyjnych.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI