1
rzeczownik[U]
silne uczucie odrazy, wstrętu lub moralnego obrzydzenia wobec kogoś lub czegoś.
pasi'bjaurėjimas
Wymowa
Etymologia
Derived from Lithuanian pasibjaurėti, “to feel disgust, to become disgusted,” with the nominal suffix -imas.
Przykłady
Jį apėmė pasibjaurėjimas melu.
Jį a'pėmė pasi'bjaurėjimas 'melu.
Ogarnęła go odraza do kłamstwa.
Pasibjaurėjimas smurtu neleido jai tylėti.
Pasi'bjaurėjimas 'smurtu ne'leido jai ty'lėti.
Jej odraza wobec przemocy nie pozwoliła jej milczeć.
Jo balse buvo girdėti pasibjaurėjimas korupcija.
Jo 'balse buvo 'girdėti pasi'bjaurėjimas ko'rupcija.
W jego głosie słychać było odrazę do korupcji.
Kolokacje
jausti pasibjaurėjimą
kelti pasibjaurėjimą
pasibjaurėjimas smurtu
pasibjaurėjimo jausmas
Wygenerowane przez AI