1
rzeczownik[U]
zaufanie lub pewność do kogoś lub czegoś; przekonanie, że ktoś lub coś jest godny zaufania, uczciwy lub zdolny.
pasiti'kėjimas
Wymowa
Etymologia
Derived from Lithuanian pasitikėti, “to trust, to rely on,” with the noun-forming suffix -imas.
Przykłady
Pasitikėjimas draugais yra svarbus.
Pasiti'kėjimas 'draugais yra 'svarbus.
Zaufanie do przyjaciół jest ważne.
Tarp jų atsirado pasitikėjimas.
Tarp jų atsi'rado pasiti'kėjimas.
Między nimi pojawiło się zaufanie.
Antonimy
Kolokacje
pasitikėjimas žmogumi
pasitikėjimas valdžia
abipusis pasitikėjimas
pelnyti pasitikėjimą
prarasti pasitikėjimą
Wygenerowane przez AI