1
rzeczownik[C]; masculine noun, feminine form: sekretorė
sekretarz; osoba zatrudniona do obsługi korespondencji, dokumentów, spotkań i innych zadań administracyjnych
sekre'torius
Wymowa
Etymologia
Borrowed through European languages from Latin secretarius, originally meaning ‘confidential officer’ or ‘keeper of secrets’.
Przykłady
Sekretorius parengė posėdžio protokolą.
Sekre'torius pa'rengė po'sėdžio proto'kolą.
Sekretarz przygotował protokół zebrania.
Mokyklos sekretorius atsakė į tėvų klausimus.
Mo'kyklos sekre'torius at'sakė į 'tėvų klau'simus.
Sekretarz szkolny odpowiedział na pytania rodziców.
Kolokacje
mokyklos sekretorius
įmonės sekretorius
teismo sekretorius
sekretoriaus pareigos
Wygenerowane przez AI