svetimas

Jis man yra svetimas žmogus.

Jís mán yra svetímas žmogús.

On jest dla mnie obcym człowiekiem.

Nesikišk į svetimus reikalus.

Nesikíšk į svetímus reikálus.

Nie wtrącaj się w cudze sprawy.

Svetimas skausmas kartais atrodo tolimas.

Svetímas skáusmas kartáis atródo tólimas.

Cudzy ból czasem wydaje się odległy.

Man sunku priprasti prie svetimos kultūros.

Mán sunkú priprãsti prie svetímos kultū́ros.

Trudno mi przyzwyczaić się do obcej kultury.

Jis kalba svetima kalba.

Jís kálba svetíma kalbà.

Mówi obcym językiem.

Melagingas elgesys jam buvo svetimas.

Melagíngas elgesỹs jám buvo svetímas.

Nieuczciwe zachowanie było mu obce.

Po ilgo laiko gimtasis miestas atrodė svetimas.

Po ílgo láiko gimtàsis miẽstas atródė svetímas.

Po długim czasie rodzinne miasto wydawało się obce.