1
rzeczownik[C]
tarka; kuchenne narzędzie o szorstkiej, perforowanej powierzchni, służące do ścierania lub tarcia żywności
tar'ka
Wymowa
Etymologia
Pochodzi od litewskiego tarkuoti, oznaczającego „trzeć” lub „ścierać”.
Przykłady
Ant stalo gulėjo nauja tarka.
Ant 'stalo gu'lėjo 'nauja tar'ka.
Na stole leżała nowa tarka.
Bulves sutarkuok smulkia tarka.
'Bulves su'tarkuok 'smulkia tar'ka.
Zetrzyj ziemniaki na drobnej tarce.
Synonimy
Kolokacje
bulvių tarka
sūrio tarka
smulki tarka
stambi tarka
Wygenerowane przez AI