1
rzeczownik[C, U]
Wrodzona dyspozycja człowieka lub charakterystyczny wzorzec reakcji emocjonalnych i zachowań.
tempera'mentas
Wymowa
Etymologia
Międzynarodowe zapożyczenie ostatecznie z łacińskiego temperamentum, oznaczającego „właściwa mieszanina, umiarkowanie”, od temperare „mieszać, regulować”.
Przykłady
Jo temperamentas ramus, bet jis greitai prisitaiko prie naujų situacijų.
Jo tempera'mentas 'ramus, bet jis 'greitai prisita'iko prie 'naujų situa'cijų.
Jego temperament jest spokojny, ale szybko przystosowuje się do nowych sytuacji.
Vaiko temperamentas dažnai matyti jau kūdikystėje.
'Vaiko tempera'mentas 'dažnai 'matyti jau kūdiky'stėje.
Temperament dziecka często można dostrzec już w niemowlęctwie.
Synonimy
Kolokacje
ramus temperamentas
karštas temperamentas
temperamento tipas
žmogaus temperamentas
Wygenerowane przez AI