Słownictwo Maltański

il-

/ɪl/

rodzajnik określony

Rodzajnik określony stawiany przed rzeczownikiem, aby wskazać rzecz znaną lub konkretną; zmienia się zależnie od następującej spółgłoski (asymilacja z tzw. spółgłoskami słonecznymi).

fi

/fi/

w

Przyimek oznaczający miejsce, czas lub stan; często łączy się z rodzajnikiem, tworząc formę „fil-”.

u

/u/

Konġunzjoni li tgħaqqad żewġ kelmiet, frażijiet jew sentenzi flimkien.

jien

/jiːn/

ja

Zaimek osobowy pierwszej osoby liczby pojedynczej; osoba mówiąca.

ma

/ma/

nie

Cząstka przeczenia stawiana przed czasownikiem, zwykle w połączeniu z „-x” na końcu.

hu

/uː/

on

Zaimek osobowy trzeciej osoby liczby pojedynczej rodzaju męskiego; używany także jako kopuła „jest”.

li

/li/

że

Spójnik wprowadzający zdanie podrzędne lub wyrażający, że coś jest faktem.

dan

/daːn/

ten

Męski zaimek lub przymiotnik wskazujący oznaczający rzecz bliską mówiącemu.

ta'

/taʔ/

od

Przyimek oznaczający posiadanie, pochodzenie lub związek między dwiema rzeczami.

huma

/ˈuma/

oni

Zaimek osobowy trzeciej osoby liczby mnogiej; osoby lub rzeczy inne niż mówiący.