Słownictwo Maltański

il-

/ɪl/

rodzajnik określony

Rodzajnik określony stawiany przed rzeczownikiem, aby wskazać rzecz znaną lub konkretną; zmienia się zależnie od następującej spółgłoski (asymilacja z tzw. spółgłoskami słonecznymi).

u

/u/

Konġunzjoni li tgħaqqad żewġ kelmiet, frażijiet jew sentenzi flimkien.

fi

/fi/

Preposizzjoni li tindika post, żmien jew stat; ħafna drabi tingħaqad mal-artiklu bħala 'fil-'.

ma

/ma/

nie

Cząstka przeczenia stawiana przed czasownikiem, zwykle w połączeniu z „-x” na końcu.

hu

/uː/

on

Zaimek osobowy trzeciej osoby liczby pojedynczej rodzaju męskiego; używany także jako kopuła „jest”.

jien

/jiːn/

Pronom personali tal-ewwel persuna singular; il-persuna li qed titkellem.

li

/li/

Konġunzjoni li tintroduċi proposizzjoni subordinata jew tesprimi li xi ħaġa hija l-każ.

intom

/ˈɪntɔm/

wy

zaimek osobowy drugiej osoby liczby mnogiej; osoby, do których mówisz.

ta'

/taʔ/

Preposizzjoni li turi pussess, oriġini jew relazzjoni bejn żewġ affarijiet.

huma

/ˈuma/

oni

Zaimek osobowy trzeciej osoby liczby mnogiej; osoby lub rzeczy inne niż mówiący.