1
rzeczownik[C, plural]
fasola; jadalne nasiona lub strąki rośliny fasoli, zwykle spożywane jako jedzenie
bónen
Wymowa
Etymologia
Liczba mnoga od niderlandzkiego boon, ze średnioniderlandzkiego bone, spokrewnione z niemieckim Bohne i angielskim bean.
Przykłady
Ik doe bonen in de soep.
Ik dóe bónen in de sóep.
Wkładam fasolę do zupy.
Deze bonen komen uit onze tuin.
Déze bónen kómen uit ónze túin.
Te fasole pochodzą z naszego ogrodu.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI