1
rzeczownik[C]
żeńskie dziecko w stosunku do swojego rodzica lub rodziców; córka
dóchter
Wymowa
Etymologia
Od średnioniderlandzkiego dochter, ze staroniderlandzkiego dohtar, ostatecznie z protogermańskiego *duhtēr; spokrewnione z angielskim daughter i niemieckim Tochter.
Przykłady
Mijn dochter studeert in Utrecht.
Míjn dóchter studéért in Útrecht.
Moja córka studiuje w Utrechcie.
Onze dochter komt morgen thuis.
Ónze dóchter kómt mórgen thúis.
Nasza córka wraca jutro do domu.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI