1
przymiotnikprzymiotnik orzecznikowy lub przydawkowy; forma odmieniona: eenzame
czujący się nieszczęśliwy z powodu samotności lub braku towarzystwa; osamotniony
éénzaam
Wymowa
Etymologia
Z niderlandzkiego een („jeden, sam”) + -zaam, porównywalne z niemieckim einsam.
Przykłady
Ik voelde me eenzaam in de grote stad.
Ik vóelde me éénzaam in de gróte stád.
Czułem się samotny w wielkim mieście.
Na de verhuizing was ze vaak eenzaam.
Na de verhúizing was ze váak éénzaam.
Po przeprowadzce często była samotna.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI