1
przymiotnikprzymiotnik używany orzecznikowo lub przydawkowo; forma odmieniona: gelukkige
odczuwający lub okazujący szczęście; zadowolony lub usatysfakcjonowany
gelúkkig
Wymowa
Etymologia
Od niderlandzkiego geluk („szczęście, powodzenie”) + -ig, sufiks przymiotnikowy oznaczający „mający” lub „charakteryzujący się”.
Przykłady
Zij is gelukkig met haar nieuwe baan.
Zíj is gelúkkig met haar níeuwe báan.
Jest szczęśliwa w swojej nowej pracy.
Na jaren zoeken voelt hij zich eindelijk gelukkig.
Na járen zóeken voelt híj zich éindelijk gelúkkig.
Po latach poszukiwań wreszcie czuje się szczęśliwy.
Antonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI