1
rzeczownik[U]
nadzieja; uczucie lub oczekiwanie, że coś pożądanego może się wydarzyć
hóóp
Wymowa
Etymologia
Od średniodolnoniemieckiego hoop, spokrewnione z hoffen „mieć nadzieję”; cognate z angielskim hope i niemieckim Hoffnung.
Przykłady
Ik geef de hoop niet op.
Ik gééf de hóóp níét óp.
Nie tracę nadziei.
Ze leefden in de hoop op beter nieuws.
Ze lééfden in de hóóp op béter níéuws.
Żyli w nadziei na lepsze wieści.
Synonimy
Antonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI