1
rzeczownik[C]; rzeczownik nijaki: het kleinkind; liczba mnoga: kleinkinderen
wnuk; dziecko czyjegoś syna lub córki
'kleinkind
Wymowa
Etymologia
Złożenie niderlandzkiego klein („mały”) i kind („dziecko”); jako złożenie oznacza dziecko w następnym pokoleniu, czyli wnuka.
Przykłady
Mijn kleinkind komt dit weekend logeren.
'Mijn 'kleinkind 'komt dit 'weekend lo'geren.
Mój wnuk przyjeżdża w ten weekend w odwiedziny.
Ons kleinkind is net geboren.
'Ons 'kleinkind is 'net ge'boren.
Nasz wnuk właśnie się urodził.
Ze is trots op haar eerste kleinkind.
'Ze is 'trots op haar 'eerste 'kleinkind.
Jest dumna ze swojego pierwszego wnuka.
Kolokacje
eerste kleinkind
jongste kleinkind
een kleinkind krijgen
op je kleinkind passen
Wygenerowane przez AI