1
rzeczownik[U]
Sztuka lub praktyka układania dźwięków, zwłaszcza tonów i rytmu, w celu uzyskania wyrazistego lub przyjemnego efektu; muzyka.
mu'ziek
Wymowa
Etymologia
Od średnioholenderskiego musike, ostatecznie z łacińskiego musica i greckiego mousikē, „sztuka Muz, muzyka”.
Przykłady
Ik luister graag naar muziek.
Ik 'luister 'graag naar mu'ziek.
Lubię słuchać muzyki.
Klassieke muziek kan heel rustgevend zijn.
'Klassieke mu'ziek kan 'heel 'rustgevend zijn.
Muzyka klasyczna może być bardzo kojąca.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI