1
rzeczownik[C]
rodzic; ojciec lub matka, zwłaszcza w odniesieniu do dziecka
óuder
Wymowa
Etymologia
Od niderlandzkiego oud „stary”; historycznie związane z pojęciem osoby starszej lub przodka.
Przykłady
Elke ouder wil het beste voor zijn kind.
Élke óuder wil het béste voor zijn kínd.
Każdy rodzic chce jak najlepiej dla swojego dziecka.
Een ouder moet toestemming geven.
Een óuder moet tóestemming géven.
Rodzic musi wyrazić zgodę.
Kolokacje
een ouder van een leerling
ouders en kinderen
toestemming van een ouder
ouderlijk gezag
Wygenerowane przez AI