1
rzeczownik[U]
odpoczynek; okres lub stan, w którym się nie pracuje, nie porusza lub nie jest aktywnym, zwłaszcza po to, by dojść do siebie.
rúst
Wymowa
Etymologia
From Middle Dutch ruste, from a West Germanic word meaning ‘rest, repose’; related to German Rast and English rest.
Przykłady
Na het werk heb ik rust nodig.
Ná het wérk heb ik rúst nódig.
Po pracy potrzebuję odpoczynku.
De arts raadde haar veel rust aan.
De árts ráadde haar véel rúst áan.
Lekarz zalecił jej dużo odpoczywać.
Synonimy
Antonimy
Kolokacje
rust nodig hebben
tot rust komen
rust nemen
veel rust
Wygenerowane przez AI