1
przymiotnikprzymiotnik; forma odmiany: sombere; stopień wyższy: somberder; stopień najwyższy: somberst
Smutny, ponury lub pozbawiony pogody ducha; używany o osobie, nastroju, wyrazie twarzy lub atmosferze.
sómber
Wymowa
Etymologia
Zapożyczone z francuskiego sombre, „ciemny, ponury”, ostatecznie spokrewnione z łacińskim sub umbra, „pod cieniem”.
Przykłady
Na het slechte nieuws voelde zij zich somber.
Ná hét sléchte níeuws vóelde zíj zich sómber.
Po złych wiadomościach czuła się ponuro.
Hij keek somber voor zich uit.
Híj kéek sómber vóór zich úit.
Patrzył posępnie przed siebie.
Kolokacje
somber gestemd
somber kijken
een sombere bui
een sombere stemming
Wygenerowane przez AI