czasownik

[T]

pocieszać kogoś, kto jest smutny, zmartwiony lub przygnębiony

tróosten

Wymowa

Etymologia

Od średniodolnoniemieckiego troosten, spokrewnione z troost „pociecha, ukojenie” i z niemieckim trösten; ostatecznie z germańskiego rdzenia znaczącego „zaufanie, pewność, wsparcie”.

Przykłady

Ik probeer haar te troosten na het slechte nieuws.

Ik probéer háár te tróosten na het sléchte níeuws.

Próbuję ją pocieszyć po złych wiadomościach.

Zij wist hem met een grapje te troosten.

Zíj wíst hem met een grápje te tróosten.

Udało jej się pocieszyć go żartem.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

iemand troosten

een kind troosten

elkaar troosten

proberen te troosten

Wygenerowane przez AI

czasownik

[refl.]

pocieszać samego siebie; znajdować pociechę w czymś

tróosten

Wymowa

Etymologia

Od średniodolnoniemieckiego troosten, spokrewnione z troost „pociecha, ukojenie” i kognatywne z niemieckim trösten; ostatecznie od germańskiego rdzenia znaczącego „zaufanie, pewność, wsparcie”.

Przykłady

Hij troostte zich met de gedachte dat het beter zou worden.

Híj tróostte zích met de gedáchte dat het béter zou wórden.

Pocieszał się myślą, że będzie lepiej.

Ze troostte zich met een kop warme thee.

Ze tróostte zích met een kóp wárme thée.

Pocieszała się filiżanką gorącej herbaty.

Synonimy

zich opbeuren

zich geruststellen

steun vinden

Kolokacje

zich troosten met

zich troosten met de gedachte

zich laten troosten

Wygenerowane przez AI

czasownik

[T]

pocieszać kogoś, kto jest smutny, zmartwiony lub przygnębiony

tróosten

Wymowa

Etymologia

Od średniodolnoniemieckiego troosten, spokrewnione z troost „pociecha, ukojenie” i z niemieckim trösten; ostatecznie z germańskiego rdzenia znaczącego „zaufanie, pewność, wsparcie”.

Przykłady

Ik probeer haar te troosten na het slechte nieuws.

Ik probéer háár te tróosten na het sléchte níeuws.

Próbuję ją pocieszyć po złych wiadomościach.

Zij wist hem met een grapje te troosten.

Zíj wíst hem met een grápje te tróosten.

Udało jej się pocieszyć go żartem.

Synonimy