przymiotnik

Attributive form: verdrietige; predicative form: verdrietig

odczuwający smutek; smutny lub zasmucony

verdríetig

Wymowa

Etymologia

From Dutch verdriet (“sorrow, grief”) + the adjectival suffix -ig (“-y, -ful”).

Przykłady

Ze keek verdrietig uit het raam.

Ze kéek verdríetig uit het ráam.

Patrzyła smutno przez okno.

Hij werd verdrietig van het nieuws.

Hij wérd verdríetig van het níeuws.

Zasmuciły go te wiadomości.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

verdrietig zijn

verdrietig worden

er verdrietig uitzien

verdrietig kijken

Wygenerowane przez AI

przymiotnik

Attributive form: verdrietige before common-gender nouns, plural nouns, and definite neuter nouns; uninflected verdrietig in predicative use and often before indefinite neuter singular nouns

wywołujący lub wyrażający smutek; smutny, przygnębiający lub żałobny.

verdríetig

Wymowa

Etymologia

From Dutch verdriet (“sorrow, grief”) + the adjectival suffix -ig (“-y, -ful”).

Przykłady

Het was een verdrietige dag voor de familie.

Het was een verdríetige dág voor de famílie.

To był smutny dzień dla rodziny.

Ze vertelde een verdrietig verhaal.

Ze vertélde een verdríetig verháal.

Opowiedziała smutną historię.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

een verdrietige gebeurtenis

een verdrietig verhaal

verdrietig nieuws

een verdrietige dag

Wygenerowane przez AI

przymiotnik

Attributive form: verdrietige; predicative form: verdrietig

odczuwający smutek; smutny lub zasmucony

verdríetig

Wymowa

Etymologia

From Dutch verdriet (“sorrow, grief”) + the adjectival suffix -ig (“-y, -ful”).

Przykłady

Ze keek verdrietig uit het raam.

Ze kéek verdríetig uit het ráam.

Patrzyła smutno przez okno.

Hij werd verdrietig van het nieuws.

Hij wérd verdríetig van het níeuws.

Zasmuciły go te wiadomości.

Synonimy

Antonimy

Kolokacje

verdrietig zijn

verdrietig worden

er verdrietig uitzien

verdrietig kijken

Wygenerowane przez AI

przymiotnik

Attributive form: verdrietige before common-gender nouns, plural nouns, and definite neuter nouns; uninflected verdrietig in predicative use and often before indefinite neuter singular nouns

wywołujący lub wyrażający smutek; smutny, przygnębiający lub żałobny.

verdríetig

Wymowa

Etymologia

From Dutch verdriet (“sorrow, grief”) + the adjectival suffix -ig (“-y, -ful”).

Przykłady

Het was een verdrietige dag voor de familie.

Het was een verdríetige dág voor de famílie.

To był smutny dzień dla rodziny.

Ze vertelde een verdrietig verhaal.

Ze vertélde een verdríetig verháal.

Opowiedziała smutną historię.