1
substantivo[U] substantivo incontável
O ato ou processo de irritar, incomodar ou provocar alguém; irritação causada por essa ação.
erzínimas
Pronúncia
Etimologia
Substantivo deverbativo formado a partir do lituano erzinti “irritar, incomodar, provocar” com o sufixo nominal -imas.
Exemplos
Nuolatinis erzinimas darbe kenkia darbuotojų savijautai.
Nuolátinis erzínimas dárbe kénkia darbuótojų savijáutai.
A irritação constante no trabalho prejudica o bem-estar dos funcionários.
Jo erzinimas greitai išvedė mane iš kantrybės.
Jo erzínimas greítaí išvédė máne iš kantrýbės.
Seu comportamento irritante rapidamente me tirou do sério.
Colocações
nuolatinis erzinimas
tyčinis erzinimas
nervų erzinimas
erzinimas darbe
Gerado por IA