1
substantivo[C]; masculine noun, feminine form: sekretorė
secretário; pessoa empregada para lidar com correspondência, documentos, compromissos e outras tarefas administrativas
sekre'torius
Pronúncia
Etimologia
Borrowed through European languages from Latin secretarius, originally meaning ‘confidential officer’ or ‘keeper of secrets’.
Exemplos
Sekretorius parengė posėdžio protokolą.
Sekre'torius pa'rengė po'sėdžio proto'kolą.
O secretário preparou a ata da reunião.
Mokyklos sekretorius atsakė į tėvų klausimus.
Mo'kyklos sekre'torius at'sakė į 'tėvų klau'simus.
O secretário da escola respondeu às perguntas dos pais.
Sinônimos
Colocações
Gerado por IA