1
substantivo[C], masculine; feminine: sugyventinė
Companheiro masculino de união estável; homem que vive com outra pessoa em uma relação semelhante ao casamento sem ser casado com ela.
sugy'ventinis
Pronúncia
Etimologia
Derived from Lithuanian sugyventi “to live together, get along” with the adjectival/noun-forming suffix -inis.
Exemplos
Jos sugyventinis dirba užsienyje.
Jos sugy'ventinis 'dirba užsie'nyje.
O companheiro dela trabalha no exterior.
Policija apklausė sugyventinį kaip liudytoją.
Po'licija ap'klausė sugy'ventinį kaip liudy'toją.
A polícia interrogou o companheiro como testemunha.
Colocações
buvęs sugyventinis
gyventi su sugyventiniu
moters sugyventinis
nukentėjusiosios sugyventinis
Gerado por IA