1
adjetivoadjetivo; geralmente usado de forma predicativa ou atributiva; comparativo: ontevredener, superlativo: meest ontevreden
insatisfeito; não satisfeito ou contente com uma situação, resultado, pessoa ou coisa
ontevréden
Pronúncia
Etimologia
Formado por on- (“não, sem”) + tevreden (“satisfeito, contente”).
Exemplos
De klant was ontevreden over de service.
De klánt was ontevréden over de sérvice.
O cliente estava insatisfeito com o serviço.
Ze is ontevreden met haar cijfer.
Ze is ontevréden met haar cíjfer.
Ela está insatisfeita com a nota que tirou.
Een ontevreden werknemer diende een klacht in.
Een ontevréden wérknemer diende een klácht in.
Um funcionário insatisfeito apresentou uma reclamação.
Colocações
ontevreden zijn over
ontevreden zijn met
een ontevreden klant
ontevreden werknemers
ontevreden reageren
Gerado por IA