substantivo

[C]

filha do cônjuge ou parceiro de uma relação anterior; enteada

'stiefdochter

Pronúncia

Etimologia

Composto de stief-, em holandês, com o sentido de ‘enteado/enteada’ em termos de parentesco, e dochter ‘filha’.

Exemplos

Zijn stiefdochter woont in Utrecht.

Zijn 'stiefdochter 'woont in 'Utrecht.

A enteada dele mora em Utrecht.

Ze heeft een goede band met haar stiefdochter.

Ze 'heeft een 'goede 'band met haar 'stiefdochter.

Ela tem uma boa relação com a enteada.

Sinônimos

Antônimos

Colocações

zijn stiefdochter

haar stiefdochter

een goede band met zijn stiefdochter

voor zijn stiefdochter zorgen

Gerado por IA