1
substantivo[C]
Uma pessoa que trabalha para um empregador, normalmente em troca de salário ou vencimento; um empregado.
wérknemer
Pronúncia
Etimologia
Composto do holandês werk (“trabalho”) e nemer (“tomador”), de nemen (“tomar”); literalmente “tomador de trabalho”, correspondente a “empregado”.
Exemplos
De werknemer tekende het contract.
De wérknemer tékende het contráct.
O empregado assinou o contrato.
Elke werknemer heeft recht op vakantie.
Élke wérknemer hééft récht op vakántie.
Todo empregado tem direito a férias.
De werkgever moet de werknemer op tijd betalen.
De wérkgever moet de wérknemer op tíjd betálen.
O empregador deve pagar o empregado em dia.
Antônimos
Colocações
vaste werknemer
tijdelijke werknemer
werknemer in loondienst
rechten van werknemers
werknemer aannemen
Gerado por IA