Словарь Армянский

ես

/jɛs/

я

Личное местоимение 1-го лица единственного числа, которым говорящий указывает на себя.

ունենալ

/unɛˈnɑl/

Ինչ-որ բան որպես սեփականություն կամ հատկություն ունենալ։

որ

/vɔɾ/

что

Подчинительный союз, вводящий придаточное предложение.

եւ

/jɛv/

и

Союз, который соединяет слова, словосочетания или предложения.

նա

/nɑ/

Երրորդ դեմքի եզակի դերանուն՝ նշված անձի կամ առարկայի փոխարեն։

լինել

/liˈnɛl/

Գոյություն ունենալ, ինչ-որ վիճակում կամ տեղում գտնվել։

այն

/ɑjn/

Ցուցական դերանուն՝ խոսողից հեռու գտնվող առարկան մատնանշելու համար։

այո

/ɑˈjɔ/

Հաստատում արտահայտող բառ՝ համաձայնության կամ դրական պատասխանի համար։

անել

/ɑˈnɛl/

Ինչ-որ գործողություն կատարել, իրագործել։

այս

/ɑjs/

этот

Указательное местоимение для обозначения предмета, находящегося близко к говорящему.