Перейти к контенту
Исландский

Просмотр словаря Исландский

100 слов найдено

af

предлог
A1

/aːv/

от

предлог, обозначающий происхождение, причину или часть чего-либо.

aftur

наречие
A1

/ˈaftʏr/

atviksorð sem táknar á ný, í annað sinn, eða til baka.

allt

местоимение
A1

/al̥t/

óákveðið fornafn í hvorugkyni sem táknar heild eða hvert einasta atriði.

alltaf

наречие
A1

/ˈal̥taf/

atviksorð sem táknar á öllum tímum, án undantekninga.

annar

детерминатив
A1

/ˈanːar/

óákveðið fornafn sem táknar hinn af tveimur eða einhvern annan en þann sem nefndur var.

союз
A1

/að/

samtenging sem stýrir aukasetningu eða nafnhætti sagnar.

aðeins

наречие
A1

/ˈaːðeins/

только

наречие, обозначающее «только», «не более чем» или «немного».

bara

наречие
A1

/ˈpaːra/

atviksorð sem táknar einungis eða ekkert annað en; algengt í talmáli.

barn

существительное
A1

/patn̥/

ребёнок

человеческое дитя, которое ещё не является взрослым.

dagur

существительное
A1

/ˈtaːɣʏr/

tímabil frá miðnætti til miðnættis, eða bjartur hluti sólarhringsins.

eftir

предлог
A1

/ˈɛftɪr/

forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.

eiga

глагол
A1

/ˈeiːja/

að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.

einn

числительное
A1

/eitn̥/

один

числительное, обозначающее единицу, номер 1.

ekki

наречие
A1

/ˈɛhcɪ/

neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.

en

союз
A1

/ɛːn/

но

сочинительный союз, обозначающий противопоставление или контраст между двумя частями.

er

глагол
A1

/ɛːr/

3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.

eða

союз
A1

/ˈɛːða/

samtenging sem táknar val milli tveggja eða fleiri kosta.

fara

глагол
A1

/ˈfaːra/

að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.

fyrir

предлог
A1

/ˈfɪːrɪr/

forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.

gaman

существительное
A1

/ˈkaːman/

ánægja eða skemmtun; oft í orðasambandi eins og „það er gaman“.

gera

глагол
A1

/ˈcɛːra/

að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.

geta

глагол
A1

/ˈcɛːta/

að vera fær um að gera eitthvað; hafa getu eða möguleika.

gott

прилагательное
A1

/kɔht/

hvorugkynsmynd lýsingarorðsins „góður“; sem er af góðum gæðum eða ánægjulegt.

góður

прилагательное
A1

/ˈkouːðʏr/

sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.

hafa

глагол
A1

/ˈhaːva/

að eiga eitthvað, halda á eða búa yfir einhverju; einnig hjálparsögn í núliðinni tíð.

hann

местоимение
A1

/hanː/

persónufornafn í 3. persónu eintölu karlkyns sem vísar til karlmanns eða karlkyns orðs.

heima

наречие
A1

/ˈheiːma/

atviksorð sem táknar að vera á heimili sínu eða staddur í heimahúsi.

heita

глагол
A1

/ˈheiːta/

að bera tiltekið nafn.

hjá

предлог
A1

/çauː/

forsetning sem táknar að vera hjá eða í nálægð einhvers, oft persónu.

hvað

местоимение
A1

/kvað/

spurnarfornafn sem spyr um hlut, efni eða atburð.

hvaða

детерминатив
A1

/ˈkvaːða/

spurnarfornafn sem spyr um hvaða tegund eða hvern af mörgum kostum.

hver

местоимение
A1

/kvɛːr/

кто

вопросительное местоимение, спрашивающее о лице или человеке из группы.

hvernig

наречие
A1

/ˈkvɛtnɪɣ/

spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.

hér

наречие
A1

/hjɛːr/

atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.

hún

местоимение
A1

/huːn/

persónufornafn í 3. persónu eintölu kvenkyns sem vísar til konu eða kvenkyns orðs.

hús

существительное
A1

/huːs/

дом

здание, в котором люди живут или которое используют.

междометие
A1

/jauː/

játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.

kannski

наречие
A1

/ˈkʰansciː/

atviksorð sem lýsir óvissu eða möguleika, ef til vill.

koma

глагол
A1

/ˈkʰɔːma/

að nálgast eða komast á þann stað þar sem talandinn er.

kona

существительное
A1

/ˈkʰɔːna/

женщина

взрослое человеческое существо женского пола; также жена.

kvöld

существительное
A1

/kvœlt/

síðasti hluti dagsins, þegar tekur að dimma en fyrir nótt.

land

существительное
A1

/lant/

afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.

líf

существительное
A1

/liːv/

жизнь

состояние быть живым; существование живого организма от рождения до смерти.

líka

наречие
A1

/ˈliːka/

atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.

lítill

прилагательное
A1

/ˈliːtɪtl̥/

sem er smár að stærð eða umfangi.

maður

существительное
A1

/ˈmaːðʏr/

mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.

með

предлог
A1

/mɛːð/

forsetning sem táknar samveru, fylgd eða áhald sem notað er.

mig

местоимение
A1

/mɪːɣ/

þolfall af persónufornafninu „ég“.

mikill

прилагательное
A1

/ˈmɪːcɪtl̥/

большой

который является большим, обширным или в большом количестве.

mikið

наречие
A1

/ˈmɪːcɪð/

много

наречие или прилагательное, обозначающее большое количество или высокую степень.

minn

детерминатив
A1

/mɪnː/

eignarfornafn í 1. persónu eintölu karlkyns sem táknar eign þess sem talar.

mjög

наречие
A1

/mjœːɣ/

atviksorð sem styrkir merkingu lýsingarorðs eða atviksorðs, í miklum mæli.

morgunn

существительное
A1

/ˈmɔrɣʏnː/

fyrsti hluti dagsins eftir að birtir; tíminn frá sólarupprás fram til hádegis.

mér

местоимение
A1

/mjɛːr/

þágufall af persónufornafninu „ég“.

nei

междометие
A1

/neiː/

neitunarorð sem lýsir höfnun eða neikvæðu svari.

nótt

существительное
A1

/nouht/

ночь

тёмная часть суток, с вечера до утра.

наречие
A1

/nuː/

atviksorð sem táknar þennan tíma, á þessari stundu.

nýr

прилагательное
A1

/niːr/

sem er nýlega til orðinn, ekki gamall eða notaður áður.

og

союз
A1

/ɔːɣ/

samtenging sem tengir saman orð, orðasambönd eða setningar sem eru jafngildar.

okkur

местоимение
A1

/ˈɔhkʏr/

þolfall og þágufall af persónufornafninu „við“.

segja

глагол
A1

/ˈsɛiːja/

að tjá eitthvað með orðum, koma boðum á framfæri.

sem

местоимение
A1

/sɛːm/

который

относительное местоимение, связывающее придаточное определительное предложение с предшествительным существительным.

sig

местоимение
A1

/sɪːɣ/

себя

возвратное местоимение 3-го лица, отсылающее обратно к деятелю предложения

sinn

детерминатив
A1

/sɪnː/

afturbeygt eignarfornafn í 3. persónu sem vísar til geranda setningarinnar.

sjá

глагол
A1

/sjauː/

að skynja með augunum, greina eitthvað með sjóninni.

stór

прилагательное
A1

/stouːr/

sem er mikill að stærð eða umfangi.

svo

наречие
A1

/svɔː/

atviksorð sem táknar á þennan hátt, því næst eða í svo miklum mæli.

taka

глагол
A1

/ˈtʰaːka/

að grípa eða ná í eitthvað með höndum, eða veita einhverju viðtöku.

til

предлог
A1

/tʰɪːl/

к

предлог, обозначающий направление к чему-либо или цель.

tveir

числительное
A1

/tveiːr/

töluorðið sem táknar tvennt, númer 2.

tími

существительное
A1

/ˈtʰiːmɪ/

framvinda atburða; tímabil eða kennslustund.

um

предлог
A1

/ʏːm/

forsetning sem táknar efni umfjöllunar eða hreyfingu um svæði.

var

глагол
A1

/vaːr/

1. og 3. persóna eintölu í þátíð af sögninni „vera“.

vatn

существительное
A1

/vaʰtn̥/

tær, litlaus vökvi sem lífverur þurfa; einnig stöðuvatn.

vel

наречие
A1

/vɛːl/

atviksorð sem táknar að eitthvað sé gert á góðan eða heppilegan hátt.

vera

глагол
A1

/ˈvɛːra/

að vera til, að finnast á tilteknum stað eða að hafa tiltekinn eiginleika.

verða

глагол
A1

/ˈvɛrða/

að breytast í eitthvað, taka á sig nýtt ástand eða vera skylt að gera.

vilja

глагол
A1

/ˈvɪːlja/

að langa til einhvers, hafa löngun eða ásetning.

vinur

существительное
A1

/ˈvɪːnʏr/

друг

человек, которого кто-либо хорошо знает и любит; друг, товарищ.

vita

глагол
A1

/ˈvɪːta/

að hafa vitneskju um eitthvað, þekkja staðreynd.

við

местоимение
A1

/vɪːð/

мы

личное местоимение 1-го лица множественного числа, обозначающее говорящего и других.

yfir

предлог
A1

/ˈɪːvɪr/

forsetning sem táknar að vera ofar einhverju eða hreyfingu þvert yfir.

á

предлог
A1

/auː/

forsetning sem táknar að eitthvað sé ofan á fleti eða á tilteknum stað.

ár

существительное
A1

/auːr/

год

период, соответствующий одному обороту Земли вокруг Солнца; двенадцать месяцев

ég

местоимение
A1

/jɛːɣ/

я

личное местоимение 1-го лица единственного числа, употребляемое говорящим для обозначения самого себя.

í

предлог
A1

/iː/

в

предлог, обозначающий нахождение внутри чего-либо или движение внутрь чего-либо.

úr

предлог
A1

/uːr/

из

предлог, обозначающий, что что-то выходит изнутри чего-то или сделано из какого-либо материала.

þar

наречие
A1

/θaːr/

atviksorð sem táknar á þeim stað, fjær þeim sem talar.

þau

местоимение
A1

/θœyː/

persónufornafn í 3. persónu fleirtölu hvorugkyns, notað um blandaðan hóp fólks.

það

местоимение
A1

/θaːð/

persónufornafn í hvorugkyni eintölu sem vísar til hlutar eða óákveðins efnis.

þegar

союз
A1

/ˈθɛːɣar/

когда

союз, обозначающий время, когда происходит что-либо.

þeir

местоимение
A1

/θeiːr/

они

личное местоимение 3-го лица множественного числа мужского рода, обозначающее группу мужчин или слова мужского рода.

þessi

детерминатив
A1

/ˈθɛsːɪ/

ábendingarfornafn sem vísar til einhvers sem er nálægt í rúmi eða tíma.

þig

местоимение
A1

/θɪːɣ/

þolfall af persónufornafninu „þú“.

þinn

детерминатив
A1

/θɪnː/

eignarfornafn í 2. persónu eintölu sem táknar eign viðmælanda.

þið

местоимение
A1

/θɪːð/

persónufornafn í 2. persónu fleirtölu sem vísar til margra sem ávarpaðir eru.

þurfa

глагол
A1

/ˈθʏrva/

að hafa þörf fyrir eitthvað eða vera nauðsynlegt að gera.

því

союз
A1

/θviː/

samtenging sem gefur ástæðu eða orsök, oft í „því að“.

þá

наречие
A1

/θauː/

atviksorð sem vísar til liðins eða komandi tíma, á þeim tíma.

þú

местоимение
A1

/θuː/

ты

личное местоимение 2-го лица единственного числа, обозначающее того, к кому обращаются.