1
прилагательноеpredicative and attributive adjective; past participle of irriteren
раздражённый, злой или нетерпеливый из-за того, что что-то досаждает или расстраивает
geïrritéérd
Произношение
Этимология
Past participle of Dutch irriteren, ultimately from Latin irritare, “to excite, provoke, irritate,” via French or learned usage.
Примеры
Hij klonk geïrriteerd aan de telefoon.
Híj klónk geïrritéérd aan de telefóón.
По телефону он звучал раздражённо.
Ze reageerde geïrriteerd toen hij haar onderbrak.
Zé reagéérde geïrritéérd tóen híj háár onderbrák.
Она отреагировала раздражённо, когда он её перебил.
Синонимы
Антонимы
Коллокации
geïrriteerd raken
geïrriteerd reageren
een geïrriteerde toon
geïrriteerd kijken
Сгенерировано ИИ