1
คำนาม[C]
ศีรษะของคนหรือสัตว์
kóp
ที่มาของคำ
มาจากคำดัตช์ kop ซึ่งแปลว่า “ศีรษะ” หรือ “ถ้วย”; โดยรากเดิมเกี่ยวข้องกับคำในตระกูลภาษาเจอร์มานิกที่หมายถึงส่วนบนที่มนหรือภาชนะ
ตัวอย่าง
Hy het sy kop teen die deur gestamp.
Hý hét sy kóp téén die déúr gestámp.
เขาเอาหัวชนประตู
Die hond lig sy kop toe hy die geluid hoor.
Die hónd líg sy kóp tóé hy die gelúid hóór.
สุนัขยกหัวขึ้นเมื่อได้ยินเสียง
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI