1
คำนาม[U]
ความสับสน ความงุนงง หรือภาวะที่ตื่นตระหนกและไม่แน่ใจ
irtibāk
การออกเสียง
ที่มาของคำ
Verbal noun of the Form VIII verb ارتبك (irtabaka), from the root ر ب ك, associated with mixing, entangling, or becoming confused.
ตัวอย่าง
أصابها ارتباك شديد أثناء المقابلة.
aṣābahā irtibāk shadīd athnāʾ al-muqābalah
เธอรู้สึกสับสนและตื่นตระหนกอย่างรุนแรงระหว่างการสัมภาษณ์
حاول المدير إخفاء ارتباكه أمام الموظفين.
ḥāwala al-mudīr ikhfāʾ irtibākihi amām al-muwaẓẓafīn
ผู้จัดการพยายามปกปิดความสับสนของตนต่อหน้าเหล่าพนักงาน
คำที่ใช้ร่วมกัน
حالة ارتباك
شعور بالارتباك
إخفاء الارتباك
علامات الارتباك
สร้างโดย AI