คำนาม

[U]

ความรู้สึกไม่พอใจ ไม่ยินดี หรือขุ่นเคืองที่เกิดจากสิ่งที่ไม่พึงประสงค์หรือไม่น่ารับได้

istiyāʾ

การออกเสียง

ที่มาของคำ

Verbal noun of the Arabic Form X verb استاء, from the root س و ء, associated with badness, harm, or displeasure.

ตัวอย่าง

سادَ استياءٌ بينَ الموظفين.

sāda istiyāʾun bayna al-muwaẓẓafīn

เกิดความไม่พอใจขึ้นในหมู่พนักงาน

أثارَ القرارُ استياءً واسعًا في الشارع.

ʾathāra al-qarāru istiyāʾan wāsiʿan fī ash-shāriʿ

การตัดสินใจดังกล่าวก่อให้เกิดความไม่พอใจอย่างกว้างขวางในสาธารณชน

คำพ้องความหมาย

คำตรงข้าม

คำที่ใช้ร่วมกัน

أعرب عن استيائه

أثار استياء

شعور بالاستياء

استياء عام

สร้างโดย AI