ค้นหาคำศัพท์เบลารุส

а

/a/

แต่

สันธานแสดงการขัดแย้ง ใช้เชื่อมส่วนต่าง ๆ ของถ้อยคำให้เปรียบเทียบกัน

ад

/at/

จาก

บุพบทที่บอกการแยกออก แหล่งที่มา หรือสาเหตุ

адзін

/aˈd͡zʲin/

Лічэбнік, які абазначае найменшую цэлую колькасць — лічбу «1».

бачыць

/ˈbat͡ʂɨt͡sʲ/

Успрымаць нешта зрокам; заўважаць вачыма.

быць

/bɨt͡sʲ/

Існаваць, знаходзіцца дзесьці ці мець якасць; звязвае дзейнік з выказнікам.

вада

/vaˈda/

Празрыстая бясколерная вадкасць, неабходная для жыцця.

ведаць

/ˈvʲedat͡sʲ/

Мець уяўленне пра нешта, валодаць звесткамі ці ведамі.

вельмі

/ˈvʲelʲmʲi/

Прыслоўе ступені, якое ўзмацняе якасць ці дзеянне.

вельмі добра

/ˈvʲelʲmʲi ˈdɔbra/

Вельмі паспяхова, якасна ці прыемна.

вельмі дрэнна

/ˈvʲelʲmʲi ˈdrɛnːa/

Зусім кепска, нездавальняюча.

вельмі многа

/ˈvʲelʲmʲi ˈmnɔɣa/

У вельмі вялікай колькасці ці ступені.

вельмі проста

/ˈvʲelʲmʲi ˈprɔsta/

Зусім лёгка, без цяжкасцей.

вельмі прыгожа

/ˈvʲelʲmʲi prɨˈɣɔʐa/

Так, што выклікае эстэтычнае задавальненне; вельмі прыгожым чынам.

вельмі цікава

/ˈvʲelʲmʲi t͡sʲiˈkava/

Так, што выклікае вялікую цікавасць.

вельмі шмат

/ˈvʲelʲmʲi ʂmat/

У вельмі вялікай колькасці.

вечар

/ˈvʲet͡ʂar/

Частка сутак пасля заходу сонца перад ноччу.

вока

/ˈvɔka/

Орган зроку ў чалавека і жывёл.

вось

/vɔsʲ/

Указальная часціца, якая звяртае ўвагу на блізкі прадмет ці на выказванне.

вось жа

/vɔsʲ ʐa/

Узмацняльны выраз, які падкрэслівае сказанае.

вось так

/vɔsʲ tak/

Выраз, які паказвае менавіта такі спосаб дзеяння ці завяршэнне.

вы

/vɨ/

Асабовы займеннік другой асобы множнага ліку ці ветлівага звароту.

вырашыць

/vɨˈraʂɨt͡sʲ/

Прыняць рашэнне; знайсці адказ ці выйсце з праблемы.

вялікая

/vʲaˈlʲikaja/

Жаночая форма прыметніка «вялікі»: значнага памеру ці значэння.

вялікі

/vʲaˈlʲikʲi/

Такі, што мае значны памер, аб'ём ці значэнне.

вялікі свет

/vʲaˈlʲikʲi svʲet/

Уся навакольная прастора; далёкі і разнастайны свет за межамі роднага месца.

галава

/ɣalaˈva/

Верхняя частка цела чалавека, дзе знаходзіцца мозг.

год

/ɣɔt/

Прамежак часу ў дванаццаць месяцаў; адзінка вымярэння часу.

гэта

/ˈɣɛta/

Указальны займеннік, які паказвае на блізкі прадмет ці з'яву.

гэты

/ˈɣɛtɨ/

Указальны займеннік, які паказвае на блізкі, канкрэтны прадмет.

да

/da/

Прыназоўнік, які паказвае напрамак руху ці мяжу ў часе.

дапамагчы

/dapamaˈɣt͡ʂɨ/

Аказаць падтрымку; палегчыць камусьці справу ці выйсце з бяды.

дарога

/daˈrɔɣa/

Паласа зямлі для руху; шлях, па якім едуць ці ідуць.

дзе

/d͡zʲe/

Пытальнае ці адноснае прыслоўе месца.

дзень

/d͡zʲenʲ/

Частка сутак ад усходу да заходу сонца; адзінка адліку часу.

дзіця

/d͡zʲaˈt͡sʲa/

Маленькі чалавек ад нараджэння да падлеткавага ўзросту; сын ці дачка.

добра

/ˈdɔbra/

Так, як трэба; станоўча, паспяхова ці прыемна.

добры

/ˈdɔbrɨ/

Такі, што валодае станоўчымі якасцямі; спагадлівы, якасны.

дом

/dɔm/

Будынак для пражывання людзей; месца, дзе жыве сям'я.

дужа

/ˈduʐa/

У высокай ступені; вельмі, надта.

думаць

/ˈdumat͡sʲ/

Разважаць, мысліць; мець якую-небудзь думку ці меркаванне.

жанчына

/ʐanˈt͡ʂɨna/

Дарослая асоба жаночага полу.

жыццё

/ʐɨt͡sʲˈt͡sʲɔ/

Стан існавання жывой істоты; час ад нараджэння да смерці.

жыць

/ʐɨt͡sʲ/

Існаваць, быць жывым; пражываць дзе-небудзь.

з

/z/

Прыназоўнік, які паказвае паходжанне, крыніцу ці сумеснасць.

за

/za/

Прыназоўнік, які паказвае месца ззаду, мэту ці плату.

зараз

/ˈzaras/

У цяперашні момант; неадкладна.

зямля

/zʲamˈlʲa/

Планета, на якой мы жывём; глеба ці суша.

каб

/kab/

Злучнік, які выражае мэту ці пажаданасць дзеяння.

казаць

/kaˈzat͡sʲ/

Выказваць думкі словамі; гаварыць, паведамляць.

калі

/kaˈlʲi/

Злучнік умовы ці часу, які далучае даданую частку сказа.